​Czy tlenoterapia hiperbaryczna rzeczywiście ułatwia pozbycie się zakwasów po treningu?

Zdarza się, że zarówno amatorzy różnych dyscyplin sportowych, jak i profesjonaliści zastanawiają się, co pomoże na zakwasy po treningu? Często mówi się, że tlenoterapia jest powszechnie stosowana przez zawodowych atletów i osoby rekreacyjnie uprawiające różne dyscypliny sportu. Wśród benefitów, jakie niesie ze sobą stosowanie sesji tlenoterapii hiperbarycznej, wymienia się między innymi poprawę wydolności, sprawniejsze leczenie kontuzji czy szybsze pozbycie się zakwasów. Ale co o tym mówi nauka i na ile właściwie tlenoterapia hiperbaryczna może nas wesprzeć?

Badania w School of Global Sport Studies

Ponieważ najlepiej opierać się na rzetelnych, naukowych badaniach przedstawimy dziś opis eksperymentu, przeprowadzonego w School of Global Sport Studies na Uniwersytecie Korei Południowej w 2018 roku, gdzie zbadano wpływ tlenoterapii hiperbarycznej na stężenie mleczanów, częstość akcji serca oraz pojemność antyoksydacyjną organizmu przed i po maksymalnym wysiłku fizycznym.

Ponieważ badanie jest obszerne, dziś skupimy się tylko na wpływie tlenoterapii hiperbarycznej na stężenie mleczanów, czyli popularne zakwasy. O pozostałych aspektach tj. częstości akcji serca i pojemności oksydacyjnej przeczytasz w kolejnych artykułach. Podczas badania sprawdzono, co pomaga na zakwasy w większym stopniu – tlenoterapia przed największym wysiłkiem, w czasie regeneracji po nim, czy nie ma ona większego wpływu na szybsze usuwanie mleczanu z mięśni.

Czym jest zmęczenie i co to są zakwasy?

Zmęczenie to inaczej niezdolności do rozwinięcia siły mięśniowej wymaganej do skurczu mięśnia, powstające w wyniku intensywnego wysiłku fizycznego.

Skutkiem zmęczenia jest gromadzenie się w mięśniach mleczanu (ale też jonów wodorowych, nieorganicznych kwasów fosforowych i amoniaku). W efekcie skurcz mięśnia jest utrudniony i – jak wiedzą wszyscy trenujący – odczuwamy brak siły do dalszej pracy.

Co oczywiste im szybciej usuniemy mleczan z naszych mięśni, czyli im szybciej nasze mięśnie mogą znowu wygenerować odpowiednią siłę do działania, tym nasza wydajność i wydolność wysiłkowa jest większa, a my możemy szybciej podjąć dalsze działanie.

Przebieg badania

Na potrzeby badania zrekrutowano 10-ciu zdrowych, męskich studentów uprawiających amatorsko piłkę nożną. W ramach badania wykonywali oni ćwiczenia na maksymalnym obciążeniu wysiłkowym 3 razy w odstępach co najmniej 7 dni.

 

Badanych podzielono losowo na trzy grupy:

  1. Grupę kontrolną (nie poddawaną tlenoterapii)

  2. Grupę poddawaną sesjom tlenoterapii przed maksymalnym wysiłkiem

  3. Grupę poddawaną sesjom tlenoterapii po maksymalnym wysiłku 

Stężenie mleczanu we krwi mierzono z opuszków palca i analizowano za pomocą automatycznego analizatora.

Próbki krwi pobierano w 3 okresach:

  1. W spoczynku przed wysiłkiem

  2. Bezpośrednio po wysiłku

  3. Po 30 minutach po wysiłku

 

Wyniki badania

Stężenie mleczanu w grupie kontrolnej nie poddawanej sesjom tlenoterapii wyniosło:

– Przed wysiłkiem: 2,37 (± 1,02) mmol

– Po wysiłku: 11,56 (± 4,30) mmol

– Po 30 minutach: 7,06 (± 2,24) mmol

 

Stężenie mleczanu w grupie poddawanej tlenoterapii przed maksymalnym wysiłkiem wynosiło:

– Przed wysiłkiem: 1,93 (± 0,68) mmol

– Po wysiłku: 11,99 (± 3,57) mmol

– Po 30 minutach: 6,17 (± 1,80) mmol

 

Stężenie mleczanu w grupie poddawanej tlenoterapii po maksymalnym wysiłku wynosiło:

– Przed wysiłkiem: 1,91 (± 0,87) mmol

– Po wysiłku: 12,33 (± 2,17) mmol

– Po 30 minutach: 4,23 (± 1,67) mmol

 

Wyniki przeanalizowano dodatkowo biorąc pod uwagę funkcję czasu oraz wyników względem siebie.

Grupa kontrolna: 2,37 ± 1,02 11,56 ± 4,30 7,06 ± 2,20a) − 38,92

Tlenoterapia przed wysiłkiem: 1,93 ± 0,68 11,99 ± 3,57 6,17 ± 1,80a) − 48,54

Tlenoterapia po wysiłku:  1,91 ± 0,87 12,33 ± 2,17 4,23 ± 1,67b) − 65,69

Otrzymane dane pokazują, że sesje tlenoterapii hiperbarycznej stosowane ok 30 minut po maksymalnym wysiłku przyspieszają pozbycie się mleczanu w stosunku 38,92 do 65,69 czyli niemal dwukrotnie.

Źródło: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6323322

Wnioski badających naukowców

W przedstawionym badaniu najniższy poziom mleczanu określono w grupie poddawanej tlenoterapii hiperbarycznej po maksymalnym wysiłku, w okresie regeneracji po treningu po 30 minutach, w porównaniu z grupą kontrolną oraz grupą poddawaną tlenoterapii przed maksymalnym wysiłkiem.

Badanie wykazało, że sesje tlenoterapii hiperbarycznej stanowią istotną zmienną w procesie pozbywania się mleczanu z krwi. Wyniki sugerują, że sesje tlenoterapii hiperbarycznej stosowane po maksymalnym wysiłku łagodzą zmęczenie obwodowe organizmu.

Opierając się na wynikach przeprowadzonego doświadczenia, można sugerować, iż tlenoterapia hiperbaryczna może być stosowana jako środek terapeutyczny wykorzystywany do kontroli mleczanu i regeneracji zmęczenia po znaczącym wysiłku fizycznym.


Źródła:

Numer badania: PMC6323322
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6323322/